มองผ่านสายฝน

วันนี้ฝนตกตั้งแต่ยังไม่เลิกงาน จากตกหนักจนกลายเป็นฝนพรำ หลายที่น้ำท่วม ฟังจาก จส.100 ได้ความว่าแถวสยามก็น้ำท่วม ประตูน้ำก็น้ำสูงเกือบเข่า จึงไม่แปลกที่ฉันจะต้องนั่งจ่อมอยู่ในรถเพราะถนนทุกสายติดเหมือนกัน นานๆ จะได้เคลื่อนขยับสักที

ระหว่างคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ในรถ พลันก็เกิดความรู้สึกอะไรบางอย่างเมื่อมองไปริมฟุตบาทแถวรัชดา สะดุดตามากกับผู้หญิงตัวน้อยๆ บอบบาง สูงราว 158 ซม. กำลังถือร่มคันเล็ก (เล็กจริงๆ สำหรับคนสองคน) ร่มคันนั้นคงพอสำหรับเธอคนเดียว แต่เธอก็อุตส่าห์เขย่งยกแขนกางร่มให้ผู้ชายสูง 180 ซม. ตัวใหญ่โตที่เดินมาด้วยกัน

ปฏิกิริยาทางธรรมชาติแบบนี้ แสดงให้ใครๆ เห็นได้เลยว่าผู้หญิงคนนี้ เธอรักและแคร์ผู้ชายคนนี้มากกว่าที่ผู้ชายคนนี้จะรักและแคร์เธอแน่ๆ ในทางกลับกัน เธอควรจะโชคดีที่มีผู้ชายตัวโตคอยเดินเคียงข้างกางร่มให้ยามฝนตกแบบนี้มากกว่านะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: